kralcılık
İktidarın ortakları artıkça sömürünün şiddeti artar.
Kapitalizm ve Demokrasilerde iktidarın ortakları çoktur. En başta sermaye, sonra politikacılar, askerler, yargı ve medya. Bunlar hangi hükümet gelirse gelsin halk neyi seçerse seçsin hep iktidardadır.
Türkiyede bütçenin 1/3 nü götüren askerler, 100 binler civarında hiç bişey üretmeyen/üretemeyen politikacılar, mafya/güç odakları ile kolkola yargı ve sistemin propagandasını yapmakla tüm sayılan iktidar odaklarından payını alan medya, demokrasi dediğimiz sistemin iktidar merkezleridir.
Tüm bunlar çıkar için vardır ve hiç kimse bunları denetleyemez. Milletin kanını iliklerine kadar emerler.
Ancak krallık sisteminde şöyle bir avantajımız olabilir. İktidar tektir. Diğer iktidarlar Kralın kontrolündedir. Kral da bir meclis tarafından denetlenir. Yani kral iyi bir adamsa demokrasilerde denetlenemeyen ve kontrol altına alınamayan güçleri denetimi altına alır ve bunların zulüm üretmelerine engel olur.
Unutma ki monarşilerde kral bir meclis tarafından denetlenir. İktidar tektir ama alt birimler üzerinde denetim ve koordinasyon daha sağlıklıdır.
Ayrıca krallık geçmişle bağlantı kurulabilen ve devlet politikalarının tutarlı ve uzun soluklu olmasını sağlayabilen bir sistemdir.
‘Oylamaya dayalı sistemler’in manipüle edilen oylar nedeniyle sağlıklı olmadığını düşünüyorum. Bu anlamda kralcılık bir ara çözüm olabilir.